Nuno Fernandes Torneol
Levad' , amigo, que dormides as manhãas frias;
todalas aves do mundo d' amor dizian:
leda m' and' eu.
Levad' , amigo, que dormide' -las frias manhãas;
todalas aves do mundo d' amor cantavan:
leda m' and' eu.
Toda-las aves do mundo d' amor diziam;
do meu amor e do voss' en ment' avian:
leda m' and' eu.
Toda-las aves do mundo d' amor cantavan;
do meu amor e do voss' i enmentavan:
leda m' and' eu.
Do meu amor e do voss' en ment'avian;
vós lhi tolhestes os ramos en que siian:
leda m' and' eu.
Do meu amor e do voss' i enmentavam;
vos lhi tolhestes os ramos en que pousavan
leda m' and' eu.
Vós lhi tolhestes os ramos en que siian
e lhis secastes as fontes en que bevian:
leda m' and' eu.
Vós lhi tolhestes os ramos en que pousavan
e lhis secastes as fontes u se banhavan:
leda m' and' eu.
===
Vi eu, mia madr' , andar
as barcas eno mar:
e moiro-me d' amor.
Foi eu, madre, veer
as barcas eno ler:
e moiro-me d' amor.
As barcas [e]no mar
e foi-las aguardar:
e moiro-me d' amor.
As barcas eno ler
e foi-las atender:
e moiro-me d' amor.
E foi-las aguardar
e non o pud' achar:
e moiro-me d' amor.
E foi-las atender
e non o pudi veer:
e moiro-me d' amor.
E non o achei i,
[o] que por meu mal vi:
e moiro-me d' amor.
[E non o achei lá,
o que vi por meu mal:
e moiro-me d' amor].