Ai cervas do monte, vin vos preguntar:

foi-s' o meu amigu' e, se alá tardar,

que farei, velidas?

Ai cervas do monte, vin vo-lo dizer:

foi-s' o meu amigu' e querria saber

que farei, velidas.

 

 

 

[Levou-s' a louçana],

levou-s' a velida;

vai lavar cabelos

na fontana fria,

leda dos amores,

dos amores leda.

[Levou-s' a velida],

levou-s' a louçana;

vai lavar cabelos

na fria fontana,

leda dos amores,

dos amores leda.

Vai lavar cabelos

na fontana fria;

passa seu amigo,

que lhi ben queria,

leda dos amores,

dos amores leda.

Vai lavar cabelos

na fria fontana,

passa seu amigo

que a muit' ama,

leda dos amores,

dos amores leda.

Passa seu amigo,

que lhi ben queria;

o cervo do monte

a augua volvia,

leda dos amores,

dos amores leda.

Passa seu amigo

que a muit' ama;

o cervo do monte

volvia a augua,

leda dos amores

dos amores leda.

 

 

 

Enas verdes ervas

vi anda-las cervas,

meu amigo.

Enos verdes prados

vi os cervos bravos,

meu amigo.

E con sabor d' elas

lavei mias garcetas,

meu amigo.

E con sabor d' elos

lavei meus cabelos,

meu amigo.

Des que los lavei,

d' ouro los liei,

meu amigo.

Des que las lavara,

d' ouro las liara,

meu amigo.

D' ouro los liei

e vos asperei,

meu amigo.

D' ouro las liara

e vos asperara,

meu amigo.

 

-Digades, filha, mia filha velida:

porque tardastes na fontana fria?

os amores ei

 

Digades, filha, mia filha louçana:

porque tardastes na fria fontana?

os amores ei.

 

-Tardei, mia madre, na fontana fria,

cervos do monte a augua volvian:

os amores ei.

 

Tardei, mia madre, na fria fontana,

cervos do monte volvian a augua:

os amores ei.

 

-Mentir, mia filha, mentir por amigo;

nunca vi cervo que volvess' o rio:

os amores ei .

 

Mentir, mia filha, mentir por amado;

nunca vi cervo que volvess' o alto:

os amores ei.